Barbera Smit

PEP®

2010-02-19T12:42:00.000-08:00

Zoals eerder gezegd PEP® is al 25 jaar op de markt en al 23 in Nederland operationeel en bewijst nog elke dag opnieuw hard nodig te zijn, misschien nu wel meer dan ooit. 25 jaar terug bestond het idee dat het programma hooguit 10 jaar zou bestaan en door de technologisch ontwikkelingen niet meer nodig zou zijn. Het tegendeel is waar, het informatietijdperk veroorzaakt een steeds grotere nformatiestroom. De verwachting is b.v. dat de komende 4 jaar het email verkeer zal vertienvoudigen. Een email wordt gemiddeld 6 tot 10 keer bekeken alvorens er actie wordt ondernomen. Tel maar uit hoeveel extra werk er op een ieder af komt en dan hebben we het nog niet over de hoeveelheid informatie die zo wie zo op de bureaus terecht komt en zich elke dag lijkt te vermeerderen en de informatie op het worldwideweb die zich iedere dag opnieuw uitbreid.

Kerry Gleeson ontwikkelde 25 jaar terug het Persoonlijk Efficiency Programma® in Zweden. Hij werkte in verschillende verkoop, marketing en management posities en merkte dat zijn klanten nooit tijd hadden om snel de door hem ontwikkelde marketingstrategieën te implementeren. Hij onderzocht bij een filiaal van de Zweedse bank waar dit aan lag en ontdekte de inefficiente manier van werken, zijn het nu de mails, toen waren het de brieven die gemiddeld 6 tot 10 keer werden bekeken.

Er zijn verschillende time-management cursussen. PEP® is een programma en heeft zich gespecialiseerd door het programma op de werkplek uit te voeren, coaching achter uw eigen bureau, dus direct actie met uw eigen werkplekorganisatie en de paperassen op uw bureau en de mails in uw inbox. Het kan u veel tijdswinst opleveren en wie wil dat niet.

Op Youtube kwam ik het volgende filmpje van Kerry Gleeson over het Persoonlijk Efficiency Programma® tegen. Leuk om naar te kijken.

Wilt u informatie over het programma zie: http://www.pepworldwide.nl/ of mail naar bsmit@ibt-pep.nl

PEP® Worldwide

2009-12-20T04:53:00.000-08:00

PEP®, het Persoonlijk Efficiency Programma, is 25 jaar terug gestart in Zweden en ook al weer 22 jaar op de Nederlandse markt. Om te vieren dat PEP® een wereldwijde organisatie is en PEP® in meer dan 20 landen en talen wordt geleverd opereren alle vestigingen van IBT Nederland en IBT Europe vanaf 1 januari 2010 onder de naam PEP® Worldwide.

Vanaf 1984 hebben meer dan 1 miljoen mensen het PEP® programma gevolgd.
De dagelijkse informatiestroom zoals post en vergaderstukken op je bureau, de mails in je inbox, de informatie op het worldwide web, maken het noodzakelijk ons werk goed te plannen en efficiënt met onze tijd om te gaan. PEP® kan je daar bij helpen.

Wilt u meer weten over PEP® ? Zie http://www.pepworldwide.nl/ of mail bsmit@ibt-pep.nl

Voor een filmje over PEP® zie http://www.pepworldwide.nl/uitzendingen.

PEP® 2

2009-09-29T08:40:00.000-07:00

Een paar weken terug is de negentiende nederlandse, geheel herziene, druk van het boek 'Persoonlijk Efficiency Programma, Werkdruk? Krijg meer plezier in je werk' verschenen. Kerry Gleeson, de schrijver en ontwikkelaar van het programma, is hiervoor speciaal vanuit Amerika naar Nederland gekomen en heeft in een bijeenkomst met cliënten van IBT Europe en PEP® consultants de nieuwste druk gepresenteerd.

Dit programma is 25 jaar geleden ontwikkeld in Zweden, over de hele wereld en al 22 jaar ook in Nederland een groot succes.

In deze nieuwe druk is aandacht voor de technologische veranderingen die in de loop der jaren hebben plaatsgevonden. Waar het al 25 jaar om gaat zijn de gewoonten die u heeft, de manier waarop u uw werk doet.
Met PEP® leert u organiseren, effectief vergaderingen te leiden en efficiënt om te gaan met e-mail en andere communicatiemiddelen. U houdt zo meer grip op uw werk en u houdt meer tijd over die u zelf kunt indelen. Tevens zal het u helpen de balans te vinden tussen werk en privé.

Meer informatie over het Persoonlijk Efficiency Programma® of wilt u het boek aanschaffen?
Mail naar bsmit@ibt-pep.nl

PEP®

2009-07-15T03:58:00.000-07:00

Het afgelopen jaar is er het één en ander veranderd en gebeurd en ben ik mijn blog wat uit het oog verloren. Een enkele keer als ik weer wat las over de Thuiszorg dacht ik oh ja..... een mooi onderwerp voor mijn blog: een stukje over fraude in de Thuiszorg, het faillisement van Meavita en de hoorzitting van de Tweede Kamer hierover en een paar weken terug nog: 'topman Thuiszorg (Icare Meppel) fraudeerde meer', het bleef bij denken.

Ik heb vorig najaar de PEP®-academie van IBT® (Instituut Business Technology) gevolgd en de nodige trainingen meegegelopen en geassisteerd om zelfstandig het Persoonlijk Efficiency Programma te kunnen trainen/coachen en ben ondertussen licensed member bij IBT® (http://www.ibt-pep.nl/).

MEER DOEN MET MINDER MOEITE EN MET MEER PLEZIER, dat spreekt mij zeer aan. Tijdens mijn werk als interimmanager heb ik vaak genoeg gezien dat mensen niet meer weten wat te doen met al dat papier op het bureau en de hoeveelheden mails in de mailbox. Structureren, organiseren en improviseren zijn mij op het lijf geschreven.
PEP® vind ik een geweldige tool die organisaties, teams en individuen helpt de productiviteit van administratieve werkzaamheden te verhogen met 10 tot 20%. En wie wil dat niet.

Zelf had ik dit programma graag 20 jaar eerder, toen ik manager werd, tegengekomen, het had mij in ieder geval in die tijd geholpen mijn werkzaamheden te ordenen en plannen. Ik had wel een vak geleerd, maar ik had niet geleerd hoe dit vak in de praktijk uit te oefenen en werd bedolven onder afspraken, vragen, vragen en nog eens vragen van medewerkers en eindeloos veel papier van allerhande vergaderingen waar je zo nodig naar toe moest, dan wel kreeg toegestuurd. Ik ben een bewaarder pur sang, ben dat helaas nog steeds, ik heb alleen nu de zaken wel beter gearchiveerd.

Het nieuwe jaar dacht ik goed te beginnen, want ja ik moet wel zelf acquireren voor PEP®. Een val over een stoeprand met een gebroken pols tot gevolg, maakt even een eind aan het goede begin. Afspraken die ik had staan moesten worden afgezegd. Er volgde tweeënhalve week later een operatie aan de pols. Na ruim een week mocht het gips er af en dacht ik 'oké', nu weer over tot de orde van de dag. Dat viel tegen, ik kon helemaal niets met de pols en het werd veel oefenen met en zonder fysiotherapeut en veel Quantum-Touch® in de pols laten stromen (gelukkig kan ik dat zelf) om de functionaliteit van de pols weer terug te krijgen.

En tja, ik was niet alleen fysiek druk bezig de functionaliteit in de pols terug te krijgen, ik heb ervaren dat ik ook mentaal een dreun had gekregen en ook dat heeft enige tijd nodig gehad.
Ik ben me toch gaan afvragen of ik wel de goede keuzes heb gemaakt, zoals het interimwerk (tijdelijk) stopzetten om PEP® trainingen te kunnen geven en daarnaast een praktijk opbouwen met Quantum-Touch® workshops en -behandelingen.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik toch echt op de goede weg zit en ga door op de ingeslagen weg.
Ook al mis ik de zorgsector en het interimwerk (voor het jaar 2009 even stopgezet), ik vind het heerlijk mensen iets te leren, kennis over te dragen, mensen te coachen, te begeleiden, vandaar PEP® en de workshops Quantum-Touch®. Het afgelopen weekend b.v. heb ik weer genoten tijdens een fantastische workshop Quantum-Touch® die ik heb gegeven (zie http://www.barberasmitspiritueel.blogspot.com/ ).

Het is nu vakantietijd, ruimte om weer aan dit blog te werken, te genieten van het mooie weer en ondertussen bellen, tuinieren, huis schilderen en allerhande leuke dingen doen.

Is kraamverzorgende nog een aantrekkelijk beroep?

2008-06-17T02:41:00.000-07:00

In de kranten lees ik dat er in korte tijd weer tekorten zijn ontstaan in de kraamzorg en ik vraag mij af hoe aantrekkelijk is het beroep van kraamverzorgende tegenwoordig. Heeft dit beroep nog toekomst. In Nederland is de kraamzorg nog steeds uniek geregeld, wel is er, zeg de afgelopen 20 jaar, veel veranderd.

De kraamzorg op rantsoen
Het tekort aan kraamverzorgenden in combinatie met de vakanties van kraamverzorgenden deze zomer levert extra problemen op. Om zoveel mogelijk gezinnen te helpen zullen minder uren worden geleverd dan de indicatie kraamzorg aangeeft. Er zal in ieder geval worden gestreefd naar het inzetten van het wettelijk vastgestelde minimum van 24 uur.
Één van de kraamcentra, Omring Kraamzorg lost het probleem op door Omring Thuisservice in te zetten, sommige cliënten zullen hierdoor twee mensen over de vloer krijgen, één voor moeder en kind en één voor de huishoudelijke klusjes, de andere kinderen en het verwennen van de moeder.

Kraamzorg heeft al jaar en dag te maken met pieken en dalen in de zorg, het aantal geboorten en de momenten waarop baby’s geboren worden zijn op basis van prognoses in te schatten, maar daar houdt het mee op.

De kraamzorg is een weerbarstige praktijk die de afgelopen 20 jaar te maken heeft met marktwerking, bezuiniging op uren zorg, invoering van werken op roosters en deeltijdcontracten met alle gevolgen van dien op de arbeidsmarkt.

Marktwerking
Als we het hebben over marktwerking in de gezondheidszorg dan denk ik dat we kunnen stellen dat de kraamzorg hier als (één van de) eerste instellingen mee te maken kreeg. In 1994 heb ik mijn scriptie voor de Post HBO Management- opleiding hier al aan gewijd.
Hadden voorheen alleen de van oudsher reguliere kraamcentra een productie- en prijsafspraak met het zorgkantoor, zo’n 20 jaar terug begonnen Zorgverzekeraars ook productie- en prijsafspraken te maken met particuliere/commerciële aanbieders van kraamzorg. De ‘reguliere’ kraamcentra zijn gaan fuseren en/ of over de voormalige gebiedsgrenzen heen gaan werken om mee te kunnen doen in de concurrentiestrijd.

Concurrentie
Het onderscheid tussen de reguliere kraamzorg en de particuliere/commerciële aanbieders richt(te) zich vooral op één kraamverzorgende in het gezin en flexibele zorg. Dit laatste, de flexibele zorg is overal ingevoerd, zie maar naar het gemiddelde aantal uren per dag dat uiteenloopt van 4 tot 8 uur.
Het één kraamverzorgende per gezin principe is nog steeds het belangrijkste onderscheid in de concurrentie. Kleine bureaus die kunnen beschikken over b.v. 40 zelfstandig werkende kraamverzorgenden en 40 cliënten per maand verzorgen, maar daarmee wel 25% van de markt in een bepaald gebied hebben overgenomen.

Bezuiniging in uren
In 25 jaar tijd is op het aantal uren behoorlijk bezuinigd van 80 uur, 10 dagen van 8 uur was begin jaren 80 van de vorige eeuw nog zeer gebruikelijk, naar 44 uur (gemiddeld 5,5 uur per dag) in 2007. Per 1 januari jl is het aantal uren weer verhoogd naar 49.
Planning van de kraamzorg maakt de variatie in uren er niet eenvoudiger op terwijl de bezuiniging van het aantal uren ook om kostenbeheersing vraagt. Zoals we allemaal weten zijn de personeelskosten de grootste kostenpost dus is het zaak strak te plannen en zo weinig mogelijk wachturen of zogenoemde ’geen werk’ uren te hebben. Tegenover deze uren staan geen inkomsten. Invoering van roosters en deeltijdcontracten moesten uitkomst bieden.

Roosters en deeltijdcontracten
Toen ik in 1979 als leidinggevende begon bij een kraamcentrum hadden we twee kraamverzorgenden met een contract van 50% in dienst, de overige kraamverzorgenden werkten 100%, toentertijd 40 uur per week. Ze werkten 10 dagen van 8 uur aaneengesloten in één en hetzelfde gezin, dus in twee weken hadden zij hun uren gewerkt en waren dan ca 4 dagen vrij (50%’ers werkten in één gezin per maand). Terugloop in zorguren per gezin, flexibele zorg (4 tot 8 uur per dag flexibel in te zetten) en CAO wijzigingen (je mag niet meer 10 dagen aaneengesloten werken, garantie voor x-aantal vrije weekenden per jaar etc, roosterplanning) hebben ertoe geleid dat er nu in de kraamzorg alleen nog maar met parttime contracten gewerkt wordt. Dit heeft grote gevolgen voor de arbeidsmarkt.

Arbeidsmarkt
Een recent onderzoek naar de arbeidsmarkt geeft aan dat de gemiddelde leeftijd van de kraamverzorgenden die meededen aan het onderzoek 45 jaar is, een derde van hen is ouder dan 50 jaar, drie van de vier kraamverzorgenden zijn in vaste dienst met een gemiddelde van 24 uur.
De aanwas van jongere kraamverzorgenden is minimaal en de verdiensten zijn niet hoog:

Jonge mensen gaan de MBO-opleiding doen om kraamverzorgende te worden, ze willen dan wel fulltime ( of minimaal 32 uur) kunnen werken en kiezen na de opleiding niet snel voor een baan in de kraamzorg.
Kraamcentra bestrijken door fusies steeds grotere werkgebieden, kraamverzorgenden hebben een auto nodig om bij de cliënten te komen. Een auto is met een fulltime contract amper op te brengen, laat staan met een parttime contract.

Minister Ab Klink
In 2006 is een indicatie protocol kraamzorg ingevoerd met als uitgangspunt 44 uur kraamzorg.
De overheid heeft dit jaar structureel 34 miljoen beschikbaar gesteld voor de kraamzorg, bestemd voor uitbreiding per 1 januari jl van 44 uur kraamzorg naar 49 uur.
Volgens minister Ab Klink van Volksgezondheid zal het tekort aan kraamverzorgenden binnen afzienbare tijd zijn opgelost. Hoe dat wordt opgelost heb ik nog nergens gelezen. Ik ga er vanuit dat er extra verkorte bedrijfsgerichte opleidingen worden ingezet, waar vooral de al wat ‘oudere’ geïnteresseerden, zelf al in de (kleine) kinderen en graag parttime willen werken, zullen worden opgeleid.

Ik hoop dat er binnenkort een oplossing is en hoop vooral dat overheid, instellingen en vakbonden gezamenlijk het beroep van kraamverzorgende aantrekkelijk maken en houden. Niet alleen voor de groep die parttime wil en kan werken, maar juist ook voor de beginnende beroepsbeoefenaar. Hoe dat moet, ik wil graag meedenken, maar ik heb hier ook niet één, twee, drie een pasklare oplossing voor.

Krijgen we nu ook een parlementaire enquete in de Thuiszorg?

2008-06-16T10:14:00.000-07:00

“Het fraudespook waart al jaren rond in de Thuiszorg”, “Thuiszorg ziek van fraude”, “Ook dubieus handelen bij Friese Thuiszorg”. Zo wat koppen in de kranten van de afgelopen twee weken.

Heb ik het in een eerder stuk gehad over de vergelijking met het onderwijs (“Dijsselbloem” ook nodig in de Thuiszorg?), nu wordt de thuiszorg vergeleken met de bouwfraude, reden voor een parlementaire enquête?

Bart V
De heer Bart V, voormalig Icare topman wordt beschuldigd van grootscheepse fraude. Je zou toch kunnen zeggen dat zijn inkomen nog zo slecht niet was. De minister president verdient in 2008 een jaarinkomen van ca € 131.000, de heer Bart V had een jaarinkomen van € 231.000 en kreeg een gouden handdruk van € 969.000 bij zijn afscheid in 2005. In hetzelfde jaar draaide Icare met een fors verlies en gingen 150 banen verloren.

Een aantal jaren terug heeft het VARA-programma Zembla uitgebreid aandacht besteed aan de misstanden bij Thuiszorg Icare, de heren Bart V en Henk T mochten toen uitleg geven over de ondoorzichtige BV-constructies van Icare.
Op internet is een link te vinden naar een krantenartikel voor het ‘Nieuwsblad van het Noorden’ over dit onderwerp uit 1998, geschreven door Joep Zander, wat onder druk van de directie van Icare indertijd niet is geplaatst.

Moorlag
Volgens vakbondsleider Moorlag, van de AbvaKabo, zijn nog zeker vier of vijf voorbeelden in Noord-Nederland te noemen waarbij bestuursleden van een Thuiszorginstelling op dubieuze wijze gebruik hebben gemaakt van de ruimte die is ontstaan door de marktwerking in de thuiszorg. Hierbij worden afvloeiingsregelingen voor vertrekkende bestuurders genoemd en het failliet laten verklaren van een instelling, die vervolgens met dezelfde bestuurders weer een doorstart maakt. Moorlag werkt aan een zwartboek over betreffende instellingen.

Directeur Actiz
“Ik baal hier dus echt vreselijk van. Dit straalt op de hele sector af. Boeven moet je aanpakken, maar het zou niet terecht zijn de hele branche hierop aan te kijken”, aldus directeur Aad Koster van de brancheorganisatie Actiz.

En de sector is de afgelopen maanden jammer genoeg wel weer regelmatig negatief in het nieuws geweest: fraude bij een thuiszorgorganisatie in Rotterdam, de onrust door de WMO en de tekorten in de thuiszorg het afgelopen jaar en nu dan de fraude bij Icare.
Thuiszorg Icare zelf is gelukkig geen verdachte in het onderzoek door het Openbaar Ministerie.

Tot slot
Ik gun de Thuiszorginstellingen een goede naam en een stuk rust om datgene te kunnen doen waar men sterk in is, zorg leveren aan mensen die het nodig hebben en hoop dat het fraudespook snel oplost.

Menslief ik hou van je

2008-04-01T07:52:00.000-07:00

Een psychiater
Gisteravond kwam ik tegen elf uur thuis en zette nog even de tv aan. Op net twee was het programma ‘Uitbehandeld, maar niet opgegeven’ net begonnen. Psychiater Detlef Petry werd gevolgd. Een psychiater die de deur van zijn spreekkamer altijd heeft openstaan voor zijn patiënten, tussen zijn patiënten zit en met ze meedoet en met ze meezingt, samen Sinterklaas met de patiënten viert en heel belangrijk met ze op stap gaat.
Prachtig zoals hij met een vrouw, die voortdurend de vreemdste taferelen in haar hoofd ziet, op stap gaat naar haar geboorteplaats, het huis waar ze heeft gewoond, de school waar ze als kind op heeft gezeten. Ook gaat hij met een patiënt die als 18 jarige in de inrichting werd opgenomen naar Aken. Patiënten en arts zie je hiervan genieten. Hij zoekt naar en leert de mens in de patiënt kennen. Zelf noemt hij het ‘Trouw zijn en blijven’.

Een verzorgende
In Cliënt en Raad lees ik dezelfde dag een column van Marcelle Mulder. Zij gaat met een verzorgende mee op pad. Deze leek zich hierbij eerst wat ongemakkelijk te voelen, bij de eerste bewoonster was de schroom verdwenen.
De bewoonster lag nog op bed, maar was al wel wakker. De verzorgende ging op de rand van het bed zitten en pakte haar hand. Ze streelde die en vroeg hoe het ging. Praatte even, vroeg of ze een kopje koffie wilde en terwijl de bewoonster van haar koffie nipte deed de verzorgende de gordijnen open en groeide de bewoonster langzaam naar de dag. Ook bij de volgende bewoonster, eerst contact maken, in dit geval oogcontact, waarbij de bewoonster verheugd reageerde toen ze de verzorgende herkende. Een glaasje water en ook hier groeit de bewoonster langzaam de dag. En zo ging het die ochtend verder.

Vanmorgen lees ik in het boek van Phil Bosmans, ‘menslief ik wens je vrede en alle goeds, 365 vitaminen voor het hart', op de datum van vandaag 1 april:

‘Ik hou van je’.

“Menslief ik hou van je”.
Heb je nooit dat verlangen gevoeld om in je vreugde
Alle mensen in je armen te sluiten en gelukkig te maken?

En ik moet denken aan de psychiater en de verzorgende, beide sluiten met liefde de mens in hun armen.

Rust in de Thuiszorg?

2008-04-01T07:51:00.000-07:00

In de Thuiszorg is de rust nog lang niet weergekeerd. Wel goede berichten. De ontslagen die bij diverse thuiszorginstellingen waren aangekondigd zijn (voorlopig) stopgezet. Men is b.v. in onderhandeling met de gemeenten over hogere vergoedingen. We blijven de ontwikkelingen volgen

Het is ons 'ding' niet om zorg te indiceren

2008-03-04T08:50:00.000-08:00

De kranten hebben de afgelopen weken bol gestaan en veelvuldig bericht over ontslagen in de thuiszorg, de wetswijziging van de WMO en diverse reacties hierop.

Ontslagen in de Thuiszorg
Een paar voorbeelden:

Thuiszorg Oosterlengte in Winschoten kondigt fors banenverlies aan. Door de WMO hangt al enige tijd een ontslaggolf als een zwaard van Damocles boven het hoofd. De vakbonden verzetten zich hiertegen, zij verwachten dat het in deze ontslagronde om meer dan honderd banen gaat.
Ook de toekomst van vierhonderd thuishulpen van Zorggroep Zuid-Gelderland is onzeker. Per direct is een financiële injectie nodig.
Omring voert 16 maart een kort geding met de gemeente Hoorn over de inzet van dure en goedkope huishoudelijke hulpen. De aanbieder teert per maand 35.000 euro in op de (huishoudelijke) zorg. Trekt de organisatie aan het kortste eind in de rechtszaal, dan betekent dit mogelijk het einde voor de huishoudelijke hulp en massa ontslagen in deze regio.

VNG
De VNG vindt de berichtgeving dat de gemeenten miljoenen zouden overhouden voorbarig en speculatief en adviseert eventuele overschotten te reserveren voor de nieuwe aanbestedingen voor volgend jaar. Men verwacht dat organisaties hun lesje hebben geleerd en niet meer onder de kostprijs offreren.

Erkenning voor precaire situatie thuiszorg
De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Jet Bussemaker ingestemd met versterking van de positie van de cliënt in de WMO. De WMO wordt per 2009 zodanig gewijzigd dat de zorgaanbieders de HHV 1 (= de lichtste en goedkoopste huishoudelijke zorg) in natura leveren. De cliënt krijgt de keuze om naast de zorg in natura en persoonsgebonden budget te kiezen voor een financiële vergoeding voor het inhuren van alpha hulp.
Voor thuiszorg is dit een erkenning voor de precaire situatie waar veel instellingen zich in bevinden. Er zijn voor thuiszorgorganisaties wel een aantal randvoorwaarden aan verbonden zoals het door de gemeenten aanpassen van meerjarige contracten aan de nieuwe wetgeving en ruimte aan bijstelling van tarieven.

Oproep van Jet
Staatssecretaris Jet Bussemaker heeft een dringende oproep gedaan aan gemeenten en thuiszorg om in probleemgebieden de overeenkomst te herzien.

Colleges van 26 gemeenten in West-Friesland, Noord-Kennemerland en de Noordkop zijn bereid vast extra geld uit te trekken voor de huishoudelijke hulp en verhogen het uurtarief met € 1,95. Of daarmee het probleem voor aanbieders is opgelost durf ik te betwijfelen.

De worsteling die thuiszorg heet
De vraag naar hulp wordt door gemeenten getaxeerd en daarbij gaat veel mis. Uit het hele land komen bizarre voorbeelden. Marthijn Laterveer, plaatsvervangend directeur van het LOC (Landelijke Organisatie Cliëntenraden) zegt hierover: “Thuiszorg is louter poetsen en boenen geworden. Noch de alpha hulp noch iemand anders houdt in de gaten of mensen vereenzamen, hun medicijnen slikken, de post verwerken of per abuis voedsel eten dat over de houdbaarheidsdatum heen is".
De staatsecretaris zet kanttekeningen bij het telefonisch beoordelen van de hulp van de cliënten voor de zogenoemde herindicaties. In die gevallen waar de beoordelingen via huisbezoeken tot stand komen blijkt veel meer ‘zware’ hulp toegewezen te worden, 45% tegen 20% gemiddeld.
Dit zie ik bevestigd worden in een uitzending van Zembla. De cliënt wordt telefonisch o.a. gevraagd: ‘kunt u zelf opdrachten geven’, 'Ja' en voor men het weet komt men in aanmerking voor HHV 1 (= de lichtste en goedkoopste huishoudelijke zorg). De ouderen weten later uberhaupt niet eens meer dat zij door de gemeente zijn gebeld.
Twee cliënten die bij de gemeente een klacht hadden ingediend over de indicatie kregen bezoek van de ambtenaar en de indicatie werd gewijzigd van HHV1 in HHV2 (= huishoudelijke zorg waar iets hoger gekwalificeerde medewerkers voor ingezet worden). De ambtenaar noemde dit voortschrijdend inzicht in de indicering.

Tot slot een opmerkelijke uitspraak
In de uitzending van Zembla doet een wethouder die aan het woord komt wel een zeer opmerkelijke uitspraak: “ HET IS ONS 'DING' NIET OM ZORG TE INDICEREN”. Dit is de kern waar het volgens mij om draait. We hebben nog een lange weg te gaan.

”Dijsselbloem” ook nodig in de Thuiszorg?

2008-02-22T04:55:00.000-08:00

“Gemeenten houden miljoenen over” en: “Thuiszorg terug naar duurdere hulp”.
Zomaar twee berichten in de krant de afgelopen week. Een vergelijking van het Onderwijs en de Thuiszorg dringt zich op. Beide werkvelden hebben de laatste twintig jaar te maken gehad met een intensieve overheidsbemoeienis. De medewerkers, die tenslotte geacht worden het meeste verstand van zaken te hebben, zijn niet of nauwelijks gehoord. Met als resultaat dat het een chaos geworden is. En dat er veel geld onnuttig besteed is. Het onderwijsveld is echter verder dan de thuiszorg. In het onderwijs heeft de commissie Dijsselbloem een vernietigende evaluatie gemaakt van de afgelopen twintig jaar. In de thuiszorg is het nog niet zover. Is “Dijsselbloem” ook nodig in de thuiszorg?

Iedereen in de thuiszorg ziet het aankomen en toch gebeurt het.
Tweehonderd miljoen hele euro’s, die besteed zouden moeten zijn aan de thuiszorg, hebben de gemeenten in de knip gehouden. Eénvijfde, dus 20% van het beschikbare budget. Dat lijkt zuinig, en dat is het dan ook. Maar ten koste van wat wordt deze “bezuiniging” gerealiseerd?
Ten koste van:
· een hoop onrust onder klanten en medewerkers in de thuiszorg;
· de kwaliteit van de verleende zorg;
· wat er de afgelopen jaren, met bloed, zweet en tranen, is opgebouwd in de thuiszorg.

De thuiszorg lijkt voorlopig nog even het kind van de rekening te blijven. In het recente verleden kreeg de Thuiszorg een slechte naam door wachtlijsten veroorzaakt door onvoldoende budget. Toen er voldoende budget beschikbaar was gesteld door de overheid om de wachtlijsten in de Thuiszorg weg te werken, konden de Regionale Indicatieorganen (RIO‘s) de aanvragen niet aan en ontstonden opnieuw wachtlijsten voor thuiszorg. Dat was weer niet bevorderlijk voor het imago.

Een dik jaar “Wet Maatschappelijke Ondersteuning” (WMO).
Begin 2007 is de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van huishoudelijke zorg ondergebracht in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. De gemeenten voeren deze wet uit. Ze hebben zogeheten WMO-loketten ingericht en de indicatiestelling voor de huishoudelijke zorg overgenomen van het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg).
(Her)Indicaties worden vaak telefonisch uitgevoerd en steeds vaker wordt lichte HHV 1 (= de lichtste en goedkoopste huishoudelijke zorg) geïndiceerd in plaats van de wat duurdere HHV 2 (= huishoudelijke zorg waar iets hoger gekwalificeerde medewerkers voor ingezet worden).
De medewerker die soms al jaren bij deze cliënt de zorg heeft uitgevoerd is dus te duur en wordt vervangen door een goedkopere kracht.

Marktwerking.
Door de van overheidswege ingevoerde marktwerking in de thuiszorg hebben thuiszorgorganisaties, bang voor markt- en werkgelegenheidsverlies, soms onder de kostprijs en tegen afbraakprijzen meegedaan aan de aanbestedingen bij de gemeenten. Geld om de duurdere zorg in te zetten als er goedkopere hulp is geïndiceerd is er dan niet. Tengevolge hiervan zijn landelijk ruim 500 uitvoerende medewerkers ontslagen. Honderden anderen zijn onder druk alpha- hulp geworden. Bij alpha-hulp is de thuiszorgorganisaties bemiddelaar en de klant vervult de werkgeversrol. Scholing, begeleiding en arbeidsvoorwaarden volgens de CAO zijn er voor de alpha-hulp niet bij.

Jet
Jet Bussemaker, de huidige staatsecretaris voor Volksgezondheid wil een wetswijziging invoeren om de overspannen thuiszorgmarkt te kalmeren. En nu heeft de cliënt weer recht op duurdere zorg oftewel, als men dat wil, recht op de vaste medewerker die bij de Thuiszorg in dienst is (en niet de goedkopere alpha-hulp).

Is het nog leuk?
Ik heb mij, als interimmanager in onder andere de thuiszorgsector, het afgelopen jaar regelmatig afgevraagd: “wil ik nog wel in deze sector werken?”
Een sector:
· waar de zorg steeds verder wordt uitgekleed;
· waarin mensen, mede ingegeven door overheidsbeleid, worden ontslagen en onder dwang alpha-hulp worden zonder enige rechtspositieregeling;
· waar steeds grotere organisaties ontstaan door fusies om maar zo goedkoop mogelijk te kunnen werken.

Marktwerking in de zorg is goed. Dat houdt iedereen scherp! De zorg moet zo efficiënt en effectief mogelijk georganiseerd worden en alle thuiszorgorganisaties hebben het afgelopen jaar opnieuw het mes er ingezet.
Het is in ieder geval goed nieuws dat we weer terug gaan naar de duurdere hulp. Jammer vind ik dat er altijd opnieuw eerst weer een hoop onrust voor nodig is om zover te komen.
Ik blijf de Thuiszorg een warm hard toedragen. Ik werk graag in deze sector. Ik hoop ook dat “Dijsselbloem” niet nodig zal zijn voor de thuiszorg, omdat de regering sneller gaat leren dan de afgelopen jaren gebleken is.

(Met dank aan Engbert voor de waardevolle aanvullingen)

Welkom

2008-02-22T04:46:00.000-08:00

Welkom op mijn weblog. Een mooie gelegenheid om zo nu en dan kritisch te kunnen zijn over dat wat er gebeurt in de (thuis)zorg. Of zo maar een berichtje over wat mij bezig houdt of waar ik als zelfstandig interim-manager mee bezig ben.